52-022/2026

Skrivligur fyrispurningur
eftir § 52a í Tingskipanini
Spyrjari: Fía Selma Nielsen, løgtingskvinna
Svarari: Margit Stórá, landsstýriskvinna í almanna- og bústaðamálum
Evni: Rættstundis hjálp til sálarsjúk
Spurningar:
1. Hvørjum ítøkiligum verður arbeitt við fyri at borgari, sum ikki er væl fyri,
altíð skal vera í miðdeplinum?
2. Verður arbeitt við, at sjúk fólk hava møguleikan at venda sær til eitt stað – og
fáa ta vegleiðing og hjálp sum tørvur er á og sum hjálp kann veitast til?
3. Hvat verður gjørt, tá tann, sum hevur stóran hjálpartørv, ikki sjálvur megnar at
taka fyrsta stigið ella taka ímóti hjálpini?
Viðmerkingar:
Samgongan skrivar í samgonguskjalinum at: “Vit skulu hava eitt gott og vælvirkandi
almannaverk, sum veitir hjálp og vegleiðing til tey, ið hava tørv á tí. Borgarin skal
altíð vera í miðdeplinum og hava møguleika fyri at fáa ein innihaldsríkan gerandisdag
við so góðari lívsdygd sum gjørligt.”
Í Føroyum hava vit sera góðar møguleikar at hjálpa teimum sum hava hjálp fyri
neyðini, og tí eiga fá at “detta niðurímillum” sosialu skipanirnar.
Afturvendandi er at hoyra í almenna rúminum um menniskju, sum stríðast óneyðugt.
At tey eisini stríðast, tí tey skulu samskifta við fleiri almennar stovnar.
Tí verða hesir spurningar settir.
Á Løgtingi, 26. august 2026
Fía Selma Nielsen

-- 1 of 1 --